Çocuklarımıza hayır demekten korkuyor muyuz?
Çocuklar büyüdükçe onların dünyası da büyüyor ve özgürleşiyorlar.
İşte biz ebeveynlerin en çok endişelendiği, onların bize yeni olan bilmediğimiz dünyası.
Ebeveyn olarak bizim görevimiz, onları bilinçli bireyler olarak yetiştirirken, bir yandan da onları kötülüklerden korumak değil mi?
Kızım 14 yaşında akşam bir arkadaşında yatıya kalmak için benden izin istiyor.
Yakın bir arkadaşında yatıya kalmak kızım küçükken hem onun için hem de benim için çok keyifli bir şeydi. Ama artık benim için alınması gereken zor bir karar. Arkadaşları çoğaldı ve hepsini ve ailelerini çocukluktaki gibi tanımak mümkün değil.
Tanımadığım kişilerin evinde kalma fikrine hayır demek istiyorum, ama nasıl?
Direk hayır dersem…
Hazır olun, ondan cevaplar geliyor…
Bana güvenmiyor musun?
Beni cepten her an arayabilirsin…
Ama herkes gidiyor.
Bir tek sen böyle düşünüyorsun…
Bunlar gibi çeşitli tepkilerle dolu bir süreçten sonra, konuşma ya kavgaya dönüşür ya da uzar gider. Ve sonunda izin verilmediyse, ben artık onu anlamayan bir düşmana dönüşürüm.
Danışanlarımdan biliyorum, bu süreç, bağrışmalara, kapıyı çarpıp çıkmalara, o zaman ders çalışmayacağım gibi tehditlere, hatta kendine zarar verme boyutuna varabiliyor.
Düşmanı olmak hiç istemediğim bir şey, ilişkimizin iyi olması için gereken ne ise, onu da yapmaya hazırım ama her şeye de evet diyemem.
Her şeye evet dersem hem endişeleneceğim, hem de kendimi yetersiz bir anne gibi hissedeceğim.
İşte burada formül geliyor…
Kızıma cevap vermeden önce, neden arkadaşına gitmesini istemiyorum diye bir soru yöneltiyorum kendime.
Kendime verdiğim cevap, arkadaşının evinde neler olabileceğine dair kafamdaki senaryolar ve bunların beni endişelendirmesi.
Bunu ona nasıl anlatılmalıyım?
Onu anladığımı hissettirmem ve sonrasında beni endişelendiren kısımdan bahsetmeliyim.
“Arkadaşının senin için önemli olduğunu ve onunla olmak istediğini anlıyorum. Fakat senin de beni anlamanı istiyorum, onun ailesini tanımadığım için senin onlarda yatıya kalma fikri beni endişelendiriyor. Bizde kalma fikrine ne dersiniz?”
Bu cümleyle onu anladığımı gösteriyorum, bir çözüm önermiş oluyorum ve onun da beni anlaması için bir fırsat veriyorum. Ona “arkadaşınla yatı fikrine karşı çıkmıyorum sadece bilmediğim bir yerde kalma fikrine hayır diyorum” demiş oluyorum.
Eğer ben kendimi net ve kararlı ifade ettiysem artık onun benle anlaşmama ihtimali çok zor.
Hayır demek aslında çok da korkulacak bir şey değil, etkili iletişim kurarak, karşı tarafa ne demek istediğimizi net olarak aktardığımızda işimiz çok kolaylaşır.
Hayır derken uyulması gereken 8 kural
Son söz
Her ne karar aldıysam bundan pişman olmamalıyım, çünkü aldığım karar onun iyiliği içindir.
Çocuğunuzun düşmanı değil, onun iyiliğini isteyen net, kararlı ve tutarlı bir ebeveyn olduğunuzu gösterdiğiniz sürece çocuğunuz nelere evet deyip, nelere hayır diyeceğinizi daha çabuk öğrenecek ve anlaşma süreleri kısalacaktır.
Belgin ÇITANAK